| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 1762, Gdańsk |
| Śmierć | 6 listopada 1844, Gdańsk |
| Zawód i role | |
| Zawód | kupiec |
| Stanowisko | konsul Holandii w Gdańsku (1810–1844) |
| Wyznanie | początkowo mennonita, przeszedł na kalwinizm |
| Pochodzenie i rodzina | |
| Pochodzenie | rodzina przybyła z Holandii w XVII w. |
| Rodzice | ojciec Cornelius (1719–1792) |
| Dziadek | Cornelius (1682–1760) |
| Majątek i działalność | |
| Firma | Almonde und Behrend (współwłaściciel 1815–1828) |
| Nieruchomości | Hundegasse 51 (ul. Ogarna), Langgasse 19 (ul. Długa), Langgarten 47 (ul. Długie Ogrody), Hundegasse 66 |
| Inne posiadłości | spichlerz "Król Dawid" na Wyspie Spichrzów; wieś Piecki (Pietzkendorf); osada Arciszewo (Artschau) k. Straszyna |
| Działalność społeczna | |
| Funkcje | prezes zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety w Gdańsku (1797) |
Cornelis van Almonde działał w Gdańsku jako kupiec zajmujący się handlem zbożem i towarami tekstylnymi, a także jako przedstawiciel konsularny Holandii. Prowadził interesy handlowe i zarządzał znaczącymi nieruchomościami miejskimi i wiejskimi.
Życiorys i pochodzenie rodziny
Rodzina van Almonde przybyła do Gdańska z Holandii w XVII wieku. Jego ojciec nosił to samo imię — Cornelius (1719–1792) — podobnie jak dziadek (1682–1760). Cornelis urodził się w Gdańsku w 1762 i całe życie zawodowe związał z tym miastem.
Działalność handlowa i posiadłości
Van Almonde handlował przede wszystkim zbożem. Był współwłaścicielem firmy Almonde und Behrend w latach 1815–1828; przedsiębiorstwo handlowało także suknem, jedwabiem i wielbłądzią wełną. Jego działalność operowała z siedziby przy Hundegasse 51 (obecnie ul. Ogarna) oraz innych miejskich nieruchomości.
Do jego majątku należały kamienice przy Langgasse 19 (ul. Długa) oraz pałacyk przy Langgarten 47 (ul. Długie Ogrody) — najpierw jako dzierżawca od 1803, następnie jako właściciel od 1808. Posiadał też dom letniskowy we Wrzeszczu przy obecnej ul. Miszewskiego, Hundegasse 66, spichlerz "Król Dawid" na Wyspie Spichrzów oraz obszary wiejskie: Piecki (Pietzkendorf) i osadę Arciszewo (Artschau) koło Straszyna (wpis 1808).
Rola konsularna i działalność społeczna
W latach 1810–1844 Cornelis van Almonde pełnił funkcję konsula Holandii w Gdańsku. W tej roli reprezentował interesy handlowe i obywateli niderlandzkich w porcie i mieście.
W 1797 był prezesem zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety w Gdańsku, co pokazuje jego zaangażowanie w sprawy lokalnej opieki zdrowotnej. W okresie swojego życia mieszkał kolejno przy Krebsmarkt (Targ Rakowy) i w pałacyku przy Langgarten 47; w 1807 w jego rezydencji gościł Napoleon Bonaparte.
Zmarł 6 listopada 1844 w Gdańsku.
