| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 26 marca 1875, Gdańsk |
| Data zgonu | 16 listopada 1922, Monachium |
| Zawód | fizyk |
| Wykształcenie i zainteresowania | |
| Studia | Uniwersytet w Berlinie |
| Doktorat | 1897 |
| Promotor | Max Planck |
| Główne obszary | dynamika elektronów, teoria transmisji radiowej |
| Pozycje zawodowe | |
| 1900–1909 | privatdozent w Getyndze |
| 1909–1914 | profesor mechaniki racjonalnej, Uniwersytet w Mediolanie |
| 1914–1921 | pracował w Stuttgarcie; zastępował profesora fizyki w Technische Hochschule |
| Najważniejsze prace | |
| 1902 | hipoteza o strukturze elektronu; wzór na zależność masy elektronu od prędkości |
Max Abraham prowadził badania nad dynamiką elektronów i sformułował hipotezę dotyczącą ich struktury, na podstawie której wyprowadził zależność masy elektronu od prędkości.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 26 marca 1875 w Gdańsku. Studiował matematykę i fizykę na uniwersytecie w Berlinie pod kierunkiem Maxa Plancka. W 1897 roku napisał pracę doktorską.
W 1900 roku został mianowany privatdozentem w Getyndze i pracował tam do 1909 roku. Po pracy w Getyndze przeniósł się za granicę, obejmując katedrę na Uniwersytecie w Mediolanie. W Mediolanie wykładał jako profesor mechaniki racjonalnej do 1914 roku.
Badania nad elektronem i wzór masy
Abraham zajmował się dynamiką elektronów. W 1902 sformułował pierwszą hipotezę o strukturze elektronu. Na jej podstawie wyprowadził wzór opisujący zależność masy elektronu od prędkości.
Praca we Włoszech, powrót do Niemiec i działalność późniejsza
W latach przed I wojną światową pełnił funkcję profesora w Mediolanie. Na początku wojny został zmuszony do powrotu do Niemiec i zajął się teorią transmisji radiowej. Po wojnie nie mógł powrócić do Mediolanu i pracował w Stuttgarcie, gdzie w okresie do 1921 roku zastępował profesora fizyki w Technische Hochschule. Zmarł 16 listopada 1922 w Monachium.
