Paul Abramowski — historyk i muzealnik

Paul Abramowski był historykiem sztuki i muzealnikiem związanym z muzeami w Gdańsku oraz z instytucją muzealną w Breslau. Urodził się 6 sierpnia 1892 w Gdańsku i według zachowanych danych żył co najmniej do 1944 roku. W pracy zawodowej zajmował się opieką nad zbiorami oraz badaniem dzieł sztuki sakralnej i rzeźby.

Życiorys i wykształcenie

Pochodził z rodziny kupieckiej. Studiował historię sztuki i archeologię na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie oraz na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Uzyskał doktorat z filozofii.

W 1913 roku rozpoczął pracę w gdańskim muzeum jako asystent. Pracę tę przerywała służba frontowa podczas I wojny światowej, po której kontynuował pracę w muzeum aż do 1922 roku. W działalności naukowej zajmował się zagadnieniami związanymi z zabytkami sakralnymi.

Kariera muzealna i działalność zawodowa

W 1913 Abramowski objął stanowisko asystenta w muzeum gdańskim i pełnił je z przerwą na I wojnę światową. W 1922 roku awansował i został kustoszem muzeum w Gdańsku. W 1929 przeniósł się do Breslau, gdzie w 1933 czasowo sprawował funkcję dyrektora miejscowego muzeum, a następnie opuścił pracę po negatywnej opinii władz nazistowskich. Był także członkiem Rady Zabytków w Wolnym Mieście Gdańsku.

Publikacje i tematy badań

Do opublikowanych prac Abramowskiego należą prace poświęcone ołtarzom i rzeźbie sakralnej w Gdańsku. W 1927 roku ukazała się Gotische Altäre der Danziger Marienkirche, a w 1928 Die Sommerstube im Rechtstädtischen Rathaus zu Danzig und ihre Schnitzwerke. Jego publikacje koncentrowały się na dziełach sakralnych i detalu rzeźbiarskim w zabytkach miejskich.